Bijengilde Samen bouwen we aan een bij-vriendelijke toekomst
Rinus van de Riet vertelt verhalen van imkers uit het Bijengilde in de interviewreeks:
Ingezoemd!
Rinus van de Riet is tuinder en sinds 3 jaar imker. "Ik ontmoet en leer graag nieuwe mensen kennen. Zo kwam het idee om de rubriek 'Ingezoemd' van Saskia Bolte uit het verleden voort te zetten. Op deze manier leren de oude en nieuwe leden elkaar ook kennen. Saamhorigheid is in ons Gilde erg belangrijk."
In gesprek met: Anja Verbist
Ik hoop in de toekomst nog vele jaren lid te mogen blijven en zodoende vele imkers te leren kennen en ontmoeten. Maar het allerbelangrijkste blijft toch: “lekker genieten van mijn bijtjes en plantjes”.
Interview en uitwerking door Rinus van de Riet
- december 2024
Ik ben Anja Verbist, 56 jaar, opgegroeid in Vogelwaarde, een klein dorp in Zeeuws-Vlaanderen nabij Hulst. Mijn ouders hadden een varkens- en schapen fokbedrijf gecombineerd met akkerbouw. Als enig kind en optionele opvolger volgde ik de studie Bedrijfskunde aan de Agrarische Hogeschool te Delft.
Green Solutions
Tijdens mijn studie was echter mijn interesse in de tuinbouw gewekt en na mijn afstuderen in 1991, bleef ik plakken in het Westland. Daar was ik onder andere werkzaam als bedrijfskundig adviseur, cursusleider en productmanager. Mijn laatste baan in loondienst was als teamleider verkoop en marketing bij Plantenexporteur Javado.
In 2011 ben ik als ZZP-er gestart en heb ik samen met mijn vriend Harm Horstman onze dochter Pascale gekregen. Onder mijn bedrijfsnaam Green Solutions heb ik ondertussen al verschillende activiteiten uitgevoerd van marketing, verkoop, promotie-organisatie altijd gerelateerd aan de plantensector. In 2022 verhuisden we het Westland naar het Brabantse platteland. Nu voer ik steeds meer tuinontwerp, -aanleg en -onderhoudsklussen uit. Hier in Etten-Leur hebben we de mooie combinatie van het platteland, maar ook de nabijheid van de drukte. Als tuin- en natuurliefhebber geniet ik hier van de planten en dieren: paarden, honden, katten en natuurlijk de bijen.
Imkerhobby
Ik ben voor het eerst zo’n 8 jaar geleden met bijen in aanraking gekomen door oud-collega Aad Flaton. We deelden onze liefde voor de bloemen en planten al, maar hij wilde gezien zijn leeftijd (ondertussen 78) zijn imkerhobby aan mij overdragen. Ik kreeg van hem een volkje en hij zei: “ga het maar proberen”.
Bij elke handeling die hij uitvoerde in de bijen, keek ik mee en deed vervolgens hetzelfde bij mijn eigen volk. Het enthousiasme en aantal kasten groeiden. Ik wilde meer weten en volgde de basiscursus Bijenteelt in Boskoop. Nog steeds is Aad mijn imkermaatje, laatst heb ik nog de oxaalzuur verdamper bij hem opgehaald om mijn 4 spaarkasten elektrisch te oxalen.
In Etten-Leur heb ik ook een imkermaatje gevonden in de persoon Rinus van de Riet. Hij is mijn achterbuurman en door hem ben ik ook bij het Bijengilde aangesloten. Ondanks dat ik de cursus niet hier heb gevolgd heeft hij me toch toegevoegd aan de app-groep van zijn cursusjaar. Daardoor heb ik toch wel al wat imkercontacten opgedaan en ben zelfs een bijenvolk rijker geworden omdat cursiste Monique Bottse aangaf te stoppen met bijen in haar Dordtse woonwijk.
Bijengilde
Het Etten-Leurse Bijengilde is aardig actief met terugkom- en opfrisdagen, korven vlechten etc. waarbij ik ook gewoon aan mag schuiven. Genoeg mogelijkheden om kennis te vergaren en uit te wisselen, maar de tijd is soms een beperkende factor. Imkeren is tenslotte niet mijn enige hobby. Dus als ik moet bedenken waar ik behoefte aan heb in het Bijengilde, dan denk ik aan een soort actie-kalender, een reminder, in devorm van bijvoorbeeld een nieuwsbrief. Maar het mag ook in een app-groep, waarin je gewezen wordt op welke mogelijke acties er nodig zijn op dat moment en misschien ook wat uitwisseling van kennis en spullen. Dat zou helpen om acties tijdig uit te voeren en elkaar te betrekken, ook voor nog minder ervaren imkers waaronder ik mezelf nog steeds schaar.
Natuurlijk tuinontwerp
Ook kennis over planten die een must zijn voor een goede bijenstand kan nog veel verder uitgedragen worden. In mijn natuurrijke tuinontwerpen probeer ik ook zoveel mogelijk planten toe te passen die bij- en vlindervriendelijk zijn waardoor er vrijwel jaarrond telkens wat te snoepen valt voor onze bijzondere vriendinnetjes. Ik zou hierover best een keer willen vertellen bij het bijengilde.
Als we met alle tuinbezitters minder verharding en meer beplanting zouden toepassen, kunnen we al een aardig verschil maken voor de biodiversiteit. Daarvoor doe ik beroepsmatig mijn best. Ook probeer ik paardenmensen te enthousiasmeren voor het toepassen van kruidenrijk grasland, bloemenranden en andere paard- en bij vriendelijke beplanting. Hierbij wil ikzelf het goede voorbeeld geven.
Het Bijengilde is een gezellige vereniging met een leuke website, waar overigens nog wel iets meer bekendheid aan gegeven mag worden, misschien in combinatie met de kalenderactie? Verder zie ik dat het bestuur aan het verjongen is, evenals het totale verenigingsbestand en dat is een goed teken. De teerdag vorig jaar voor het eerst meegemaakt, was gezellig en leerzaam. Ik hoop in de toekomst nog vele jaren lid te mogen blijven en zodoende vele imkers te leren kennen en ontmoeten. Maar het allerbelangrijkste blijft toch: “lekker genieten van mijn bijtjes en plantjes”.
In gesprek met: Leny van Haperen
Interview en uitwerking door Rinus van de Riet en Gaston Schul
- april 2024
Ik ben geboren op 5 mei 1955, aan de Attenlaakse weg te Leur. Ik ben een Leurenaar. Na mijn trouwen heb ik samen met mijn man een boerderij te Prinsenbeek gehad. Nadat ik ruim 30 jaar geleden weduwe werd heb een woning met wat grond op de Strijpenseweg gekocht, ook te Prinsenbeek. Ik heb 3 kinderen en kleinkinderen en ben nu woonachtig in het dorp Etten-Leur.
Fruithof
In 1999 ben ik als alleenstaande op 1 hectare grond met het bedrijf Fruithof begonnen. Dit was een bedrijf met alle soorten klein fruit. Dit alles was voor de verkoop. Ik heb er met mijn bedrijf altijd alleen voorgestaan, naast de opvoeding van mijn kinderen. Vanwege mijn tuin kwam ik in aanraking met tuinders maar niemand vertelde mij om bijen in te zetten voor de bestuiving. Of zou het gekomen zijn omdat ik in een mannenwereld terecht kwam? Voor de bestuiving van de fruitteelt ging ik naar klep-leur voor wat hommelkastjes en een kast met een bijenvolk. Ik was verbaasd over de vele opbrengst van het fruit dat ik nadien kreeg. Dit was door de goede bestuiving van mijn fruit.
Bijen houden
In die tijd kwam ik ook in aanraking met Gaston Schul en hij heeft mij overgehaald om bijen te gaan houden. Gaston vertelde als je bij de vereniging kwam je een volkje- kreeg. Uiteindelijk heeft Gaston die zelf gegeven. Het aantal volken groeide uit naar 3 à 4 kasten. Er ging een hele wereld voor mij open. Als je met bijen in aanraking komt ga je anders kijken, anders observeren en je ziet meer. Gaston heeft me hierin begeleid.
Ik ben dezelfde tijd een 2-jarige bijencursus gaan volgen in Kalmthout. Deze mensen gaven me heel veel plezier en ik heb er veel geleerd.
Ik had toentertijd een agressieve bijenkast. Het was s ’morgensvroeg, regenachtig en op 15 meter afstand vloog er een bij denk ik in mijn regenpak en werd gestoken. Ik moest toen al wel meteen naar de 1-ste hulp. Een paar jaar later werd ik weer gestoken maar toen door een wesp. Een pilletje histamine ingenomen, die ik al altijd bij me had, hielp niet veel. De huisarts heeft nog injectie gegeven en ik moest meteen naar ziekenhuis. Ik bleek allergisch voor zowel voor bijen als wespen. Voortaan altijd een epi-pen bij me. Destijds ben ik ook nog een 5-jarig traject ingegaan om allergische reactie tegen te gaan. Zodoende ben ik noodgedwongen ook gestopt met bijen maar nooit bang geweest voor de bijen. Nooit stress hiervan gehad.
100 jarig bestaan van de vereniging
Met het fruit ben ik na 12 jaar in 2011 mee gestopt. Mijn lichaam zei: “HO”. Bleef als enige vrouw wel lid van de vereniging. In 2012 heb ik me ingezet voor het 100-jarig bestaan van de vereniging. Dit feest werd gehouden op het nieuwe schoolgebouw van het Munnikenheide College te Etten-Leur. Het feest ging samen met de leerlingen van deze school. Er waren twee klassen beschikbaar gesteld en we hebben veel bezoekers gehad. Het was een groot succes.
"Leny is een vrouw met groene vingers, bedreven en weet wat ze wil"
De vlag "de bij hoort erbij"
Van de overgebleven tafelkleden met verschillende kleuren heb ik 2 vaandels gemaakt voor ons gilde. Dit heb ik gemaakt met een paar andere vrouwen van de vlechtcursus want alleen deed ik het niet. Ook de vlag “de bij hoort erbij” (zie foto hieronder) heb ik gemaakt. Zo bescheiden als ik ben, ben ik vergeten deze vlaggen te signeren. Ik schilder en teken graag, hierin ben ik bedreven. Ik ga trouw nog elke week naar België voor mijn tekenles.
Ik ben geen actief lid meer maar blijf wel verbonden met het gilde en hoop dit nog lang te mogen meemaken. Verder wens ik het gilde veel succes toe.
Lees ook de andere interviews
"Vandaag, in februari, zat ik lekker op mijn knieën voor de kast om te zien hoe de bijen stuifmeel binnen brachten" - Cees Coremans
"Luister naar elkaar en geef je kennis, hoe klein ook, door aan anderen. Want vele kleine dingen maken één grote" - Gaston Schul
- Maart 2024
Ik ben Cees Coremans, 87 jaar, geboren Heigatstraat te Etten-Leur. Sinds 6 jaar weduwe na een huwelijk van 54 jaar met Nel Coremans-van Praat.
- Januari 2024
Gaston, 77 jaar, is geboren in Engeland ‘nearby’ Liverpool maar voelt zich geen Engelsman. Hij woont al 45 jaar in Etten-Leur en houdt al ruim 30 jaar bijen.
"Ik blijf, als jonge imker, imkeren zoals ik nu doe met de kennis van de basiscursus en hoop nog vele jaren plezier aan deze mooie beestjes te beleven." - Mario van Heijst
- november 2023
Mario is 58 jaar, woonachtig te Rucphen, kweekte vroeger papagaaien. Nu sport hij, brouwt lekkere biertjes, korfvlecht en houdt sinds 2022 bijen.